عدم رنجش كودكان و كان صلّى اللَّه عليه و آله يؤتى بالصّبىّ الصّغير ليدعو له بالبركة او ليسمّيه . فيأخذه فيضعه في حجره تكرمه لاهله . فربّما بال الصّبى عليه فيصيح بعض من رآه حين بال . فيقول ( ص ) لا تزرموا بالصّبىّ ، فيدعه حتّى يقضى بوله ، ثمّ يفرغ من دعائه او تسميته . فيبلغ سرور اهله فيه و لا يرون انّه يتاذّى به بول صبيّهم فاذا انصرفوا غسل ثوبه . « 1 » وقتى طفل صغيرى را براى دعا يا نامگذارى بحضور پيغمبر اكرم مىآوردند حضرت براى احترام كسانش او را با آغوش باز ميگرفت و در دامن خود ميگذارد . گاهى اتفاق مىافتاد كه طفل در دامن پيغمبر بول ميكرد . كسانى كه ناظر بودند به روى كودك صيحه ميزدند ، تندى ميكردند ، تا او را از ادرار باز دارند . نبى اكرم ( ص ) آنان را منع ميكرد و ميفرمود با تندى و خشونت از ادرار كودك جلوگيرى نكنيد ، سپس طفل را آزاد ميگذارد تا ادرار كند . موقعى كه دعا يا نامگذارى تمام ميشد اولياء اطفال در نهايت مسرت كودك خود را ميگرفتند و كمترين آزردگى و ملامت خاطر در پيغمبر مهربان از ادرار كودك احساس نميكردند . موقعى كه كسان طفل ميرفتند پيغمبر لباس خود را تطهير ميكرد .

--> ( 1 ) بحار جلد 6 صفحهء 153